6 Greek Albums

Lower Cut

Ocean

Θα ήθελα πολύ να μην είχε κακοποιηθεί εξαιτίας της επαναλήψεως ο όρος «εναλλακτικό», για να τoν κολλήσω δίπλα στον δίσκο των Lower Cut και να συνεννοηθούμε χωρίς πολλά λόγια. To Ocean δεν προφέρει τίποτα “meta” και τίποτα ρηξικέλευθο, αλλά τελικά είναι ευπρόσδεκτο και πιθανότατα απαραίτητο, σε μια εποχή που το ατόφιο, κιθαριστικό ροκ έχει ρημάξει και κανείς δεν κάνει πια τον κόπο. Η γενιά που μεγάλωνε λατρεύοντας ισόποσα την Polly Harvey, τους Lush, τους Breeders (αλλά και τους Echo Tatoo), θα βρουν πράγματα να αγαπήσουν σε τούτο το μεστό και δεμένο album που διακατέχεται από κομψή αισθητική και θηλυπρεπή μελαγχολία. Προσωπικά, τίμησα τις γλυκές κιθάρες του “Endless Countdown On New Year’s Eve” με αλλεπάλληλα «repeat».

Στα 35 μεστωμένα λεπτά του δίσκου, οι Lower Cut αξιοποιούν τη rock δυναμική που έχουν χωνέψει και έχουν βάλει στόχο να μην προδώσουν όσους έχουν όρεξη να αναμειχθούν με αυτούς τους ζωτικής σημασίας απόηχους της δεκαετίας του 90. Ακόμη κι όταν δεν διαχειρίζονται ιδανικά τις σκοτεινές /new age αγάπες τους (Rebound) ή ακόμη κι όταν το σοφιστικέ, μπαλαντοειδές jam τους (War) δεν φτάνει τις θερμοκρασίες που θα έπρεπε, έρχονται τραγούδια όπως το “Honey” που σε κάνουν να κοντοσταθείς. Τα φωνητικά της Ειρήνης Αργύρη μας θυμίζουν ότι δεν είναι μονόδρομος το φιλοσοφικό παζάρεμα με αυτοκαταστροφικούς εφιάλτες και αρκεί το μεστό ύφος για να είναι θελκτικό το αποτέλεσμα. Η παραγωγή του Αλεξ Μπόλπαση θα μπορούσε ίσως να μην καθαρογράφει τα κομμάτια αλλά να άφηνε μουτζούρες και μολυβιές στο γραπτό μιας μπάντας, η οποία ενώ γράφει μουσική με βάση κανόνες και στανταρισμένους άξονες, στο Ocean το κάνει με στυλ. Κρίμα που είναι το τελευταίο τους.

 

May Roosvelt

Junea

Το πεδίο της ηλεκτρονικής dreamy pop μοιάζει να είναι το αγαπημένο τερέν για όσους καλλιτέχνες αγωνιούν να εκφράζουν εμφατικά το μουσικό τους παρόν, αλλά και για όσους έχουν ξεκάθαρο όραμα για τον εαυτό τους, μεσ’ το νεφελώδες σημερινό τοπίο του σοσιαλμιντιόπληκτου αυτοπροσδιορισμού. Η May Roosvelt με το album της Junea είναι σαφές ότι θέλει να παράξει αστικά, μουσικά όνειρα, κεντημένα σε διάκοσμο αιθερόφωνου. Οι συνθέσεις της, παραγματικά διακατέχονται από μια επιθυμία για περιπέτεια– έστω εκ του ασφαλούς. Από το σαρκαστικό παιχνίδισμα του “Pa” με τα γοητευτικά, νυχτερινά bleeps και τις νεορομαντική ενατένιση του “Air”, μέχρι την ανελισσόμενη αύρα του “Let’s”, η May Roosvelt μας δείχνει πως αν μη τι άλλο είναι ικανή να δημιουργήσει ενορχηστρωτική δίνη, η οποία μερικές φορές μπορεί να είναι δυνατή σαν κρύος νυχτερινός αέρας. Αποσυναρμολογημένα αισθήματα και μπλαζέ τρυφερότητα τη βρίσκουν μια χαρά μεταξύ τους, καθώς βρίσκονται αγκαλιά και μπλέκουν τα πόδια τους με νάζι κάτω απ’ τα πολλά στρώματα ηλεκτρονικών ήχων.

Το Junea νομίζει πως είναι ένα σπάνιο υβρίδιο, εξωστρεφές και ευφορικό. Αποτελείται όντως από τραγούδια που με περηφάνεια και κυρίως με στυλ, μπορούν και σηκώνουν το κεφάλι για να κοιτάξουν ψηλά, όμως το δωμάτιο που τα φιλοξενεί είναι χαμηλοτάβανο και δεν έχει αρκετή θέα. Την ανάπτυξη των hook των τραγουδιών ώστε να αποκτήσουν τη σφραγίδα του «σημαντικού» περιορίζει μια εγγενής κόντρα στη φύση των συνθέσεων: της τάσης των τραγουδιών να ενταχθούν στις «cool playlists» της πόλης και την επιθυμία της May να παράξει αληθινά σοφιστικέ ηλεκρονικούς ήχους. Τελικά τα κομμάτια δεν κουμπώνουν όυτε στα ερτζιανά που σερβίρουν «ατμόσφαιρες» αλλά ούτε αποδρούν ποτέ από το χαμηλοτάβανο δωμάτιο δίχως θέα στη γειτονιά του trip hop ή του shoegaze, ώστε να στοχεύσουν κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή. Ο μουσικός μικρόκοσμος της May είναι μοντέρνος σε ιδέες, στυλάτος (ειδική μνεία στο ωραίο εξώφυλλο) και δεν θεωρεί το στυλιζάρισμα βρώμικη λέξη, όμως ο δίσκος αδυνατεί να παράξει αληθινούς χυμούς και τελικά μένει να θρέψει μόνο τις πρωτοεπίπεδες αισθήσεις.

 

Tango With Lions

The Light

Δεν χάνεις και δεν χάνεσαι στο «The Light». Οι μουσικές κατευθύνσεις των Tango With Lions έχουν συγκεκριμένη γεωγραφία αισθητικής και δεν σε αφήνουν μόνο σου. Η Κατερίνα Παπαχρήστου δεν περιορίζεται στο να μηρυκάζει τους οικείους ήχους της Βρετανικής κληρονομιάς, ούτε ψάχνει τα ίχνη στο χώμα του Αμερικάνικου κολεγιακού ροκ για να πατήσει με ασφάλεια στη σχηματισμένη πατούσα τους. Στο φετινό τους album, η μοναξιά της Αμερικάνικης ερήμου έχει συχνά το ρόλο του μύστη, ειδικότερα σε τραγούδια όπως το πανέμορφο «Proof Of Desire». Παρά τα συμβατικά ροκ όρια που το ορίζουν, το album μπορεί να καμώνεται πως διαφέρει από την επίπεδη lo-fi ακουστικότητα που πλήττει την μελαγχολική τραγουδοποιία της εποχής. Τα τραγούδια είναι αρμονικά, ευάκουστα, ακόμα και στις στιγμές που χουχουλιάζουν κάτω απ’ την ηλεκτρική κουβέρτα των Walkabouts.

Αν και οι Tango With Lions βάζουν τα δυνατά τους να συγκεντρώσουν όλη τη “ραδιοφωνική” δύναμη που μπορούν, δεν υπονομεύουν την απολαυστική all-day ακρόαση. Η Kat αντιλαμβάνεται σε κάποιες στιγμές τον εαυτό της ως μία σύγχρονη Cat (Power) αλλά χωρίς τις αδικαίωτες νευρώσεις. Κάποιες εύκολες και προφανείς λύσεις στην παραγωγή, όπως τα ανέμελα πνευστά στο «Restless Man» ή η παιδική χορωδία στο ομώνυμο τραγούδι, λύνουν τα χέρια στα δύσκολα. Βρίσκουμε και έξυπνες ιδέες όμως, όπως την χρήση νεορομαντικών πλήκτρων στο «Phoenicia» ή τις τραγανές κιθάρες στο What You’ve Become (δεν μπορεί να μου ξεκολλήσει από το μυαλό ότι σε ένα ιδανικό playlist θα έπαιζε μετά το Mayonaise των Smashing Pumpkins). Βέβαια, κομμάτια όπως The Go Betweens χρειάζονταν μια πιο τολμηρή φωνητική υποστήριξη, ένα πιο δυνατό ερμηνευτικό σπρώξιμο για να φύγει στην κατηφόρα το όχημα. Αυτή είναι και η αίσθηση που αφήνουν τα περισσότερα τραγούδια. Σαν να θέλουν διακαώς να εκραγούν από μέσα τους αλλά πατάνε συνεχώς στα ακροδάχτυλα. Έτσι, κανείς δεν θα μάθει τι ηδονές και τι κινδύνους κρύβουν μέσα τους. Το «The Light» είναι όμορφο στο σύνολό του, αλλά είχε ανάγκη περισσότερο παλμό για να γίνει απαραίτητο και υπολογίσιμο.

 

Bazooka

Ζούγκλα (EP)

«Καλωσήρθατε στη ζούγλα» μας φωνάζουν μεσ’ τα μούτρα μας οι Bazooka, απ’ τις πρώτες κιόλας άναρθρες κραυγές του νέου τους ΕΡ, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του απολαυστικού άλμπουμ τους “Άχρηστη Γενιά”. Κραυγάζουν όμως τον αφορισμό τους, όχι με τo φτιασιδωμένο ύφος ενός κλώνου του Axl Rose που μόλις βγήκε απ’ το κομμωτήριο, αλλά με την ορμή μιας ομήγυρης που θέλει να εξαπολύσει οργανωμένη επίθεση στα ασφαλή σαλόνια μας, μέσα από τσιρίδες, διαβολεμένα φωνητικά και κιθάρες σε θερμοκρασία βρασμού.

Η βολιώτικη μπάντα δείχνει να βρίσκει τη φωνή στην εταιρεία Inner Ear. Τα τέσσερα νέα τραγούδια τους βρίσκονται στο δικό τους, ερεβώδη, σκοτεινό κόσμο, και χαίρονται γι’αυτό. Ούτε ματιά δεν θέλουν να ρίξουν στο λεηλατημένο περιβάλλον γύρω τους. Απ’ τον διαστημικό, πηχτό θόρυβο της ”Ζούγκλας” και την αρρωστημένη, παγανιστική folk του ακουστικού ”Εξαϋλώσου”, μέχρι την εθιστική, γκρουβάτη ανάπτυξη του ”Η Δική Σου Η Σειρά”, το δισκάκι σε ρίχνει με τα μούτρα σε ένα φρενήρες καρουζέλ από ζαλιστικές κιθάρες, μέσα στο οποίο ψάχνεις για χερούλια να πιαστείς. Το πνιγμένο στα παραισθησιογόνα μανιτάρια ”Θέλω Φύση” που κλείνει το ΕΡ, ακούγεται σαν χαμένο nugget που ανακάλυψαν ρακοσυλλέκτες της ψυχεδελικής κουλτούρας της δεκαετίας του 60 και το ανασκευάζουν με χειροποίητα υλικά.

Οι Bazooka παίζουν μουσική σαν να είναι εγκλωβισμένοι στα γρανάζια της παρανοϊκής rock μηχανής που τους έθρεψε. Οι κιθάρες θέλουν να συντηρήσουν έναν χορό που έχει στηθεί γύρω τους από σαλεμένους και φρικιά. Το συγκρότημα επικοινωνεί σε Ελληνικό στίχο, ποζάρει με αυτάρεσκο, Αμερικάνικο θράσος και ηδονίζεται μιλώντας την παγκόσμια γλώσσα του Rock’n’Roll. Οι εμφανείς επηρροές απ’ τους Mudhoney μέχρι τους Melvins περισσεύουν και ανήκουν σε «σφουγγοκωλάριες» κριτικές και αναλύσεις που παραβλέπουν την άναρχη φύση της μουσικής των Bazooka και των υγρών που παράγουν τα θέλγητρά τους. Εφόσο οι ίδιοι δεν φόρτωσαν με το λίπος άλλων 7 με 8 «fillers» τούτο το σύνολο τραγουδιών, θα ακολουθήσω το παράδειγμά τους και δεν θα υπεραναλύσω την οργανική τους φύση. Αντ’ αυτού θα αυξήσω την ένταση στον ενισχυτή γιατί η επόμενη ακρόαση είναι πάντα καλύτερη απ’ την προηγούμενη. Δεν το λες και λίγο.

 

Afformance

Music for Imaginary Film #1

Οι μελωδίες των Afformance ψάχνουν για εικόνες από σελιλόζη για να τυλιχθούν τριγύρω τους. Το φετινό τους album έχει φτιαχτεί για να ντύσει ένα φανταστικό φιλμ, απ’ αυτά που παίζουν στο μυαλό μας, αλλά και για να θρέψει τα κολάζ αναμνήσεων που φτιάχνει η μνήμη μας. Το Music for Imaginary Film #1 διαθέτει έναν καλά δομημένο, post-rock εναέριο τάπητα, στον οποίο πατάει μια ιστορία αγωνίας ενός ήρωα που θέλει να δραπετεύσει από ένα άγνωστο δάσος. Τραγούδια όπως το Sol in the Woods και το Aftermath, είναι ικανά να απογειώσουν νύχτες αστροφαντασίας και φιλοδοξούν να αντηχήσουν σε κλειστούς χώρους και να απλωθούν στην ατμόσφαιρα. Στον φορμαλιστικό κορμό του δίσκου βρίσκουν έδαφος οι ευδιάκριτες ανησυχίες του άκρως παραγωγικού συγκροτήματος.

Tίποτα δεν είναι στην τύχη σε αυτό το δίσκο: oι ήπιες πιανιστικές μελωδίες και τα ηλεκτρικά ξεσπάσματα είναι αποτέλεσμα ξεκάθαρων στιλιστικών αγωνιών. Πρόκειται στην ουσία για ένα μπουκέτο από περιπετειώδη instrumental με αξιοθαύμαστη ακεραιότητα ύφους. Δίχως ευκολίες «θορύβου» για να θολώσουν τα νερά και χωρίς τα συνήθη καταφύγια στην αφαίρεση που σε γλυτώνουν απ’ τα δημιουργικά αδιέξοδα. Τούτο το soundtrack για αόρατες εικόνες δανείζεται τον τίτλο του από τη γλώσσα της δισκογραφίας του Brian Eno, αλλά δεν μεγαλοπιάνεται σε καμιά στιγμή του και μάλιστα διαθέτει ενσυναίσθηση του «μικρού μήκους» μεγέθους του. Μπορεί κανείς να σταθεί μόνο στο “619” που κλείνει το δίσκο και ειδικότερα στον τρόπο που κυλάει απ’ τα ηχεία, σαν υγρό, νεφελώδες ambient-rock όνειρο, που θέλει να προλάβει να αγαπηθεί πρωτού εξατμιστεί και γίνει ανάμνηση.

 

Marva Von Theo

Dream Within A Dream

Το Dream Within A Dream είναι φτιαγμένο με μία νιρβάνα στο μυαλό. Πρόκειται για έναν δίσκο που κυλάει στρωτά και κρυστάλλινα, σε ένα τοπίο μετα-Lamp νηνεμίας. Ο δίσκος περιέχει τραγούδια που προκρίνουν τα αέρινα συστατικά των synths και που διψάνε για μια Annie Lennox να τα στείλει ανεπιστρεπτί στα άστρα. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι υστερεί φωνητικά η Μάρβα Βούλγαρη. Αντιθέτως, είναι σε πολλά σημεία εντυπωσιακός ο τρόπος που ακουμπάει σε μελωδικές αφηγηματικές μελωδίες που πασχίζουν να είναι καθαρές και ξάστερες, αποφεύγοντας να κρυφτεί πίσω από ψιθυρίσματα και από εφέ που εξυπηρετούν (τάχα μου) την ατμόσφαιρα. Αλλού ακούγεται να έχει την αυτοπεποίθηση που θα χρειάζονταν για να ερμηνεύσει ένα τραγούδι για την εναρκτήρια σκηνή ενός James Bond (Inside Your Mind) και αλλού επιτρέπει στο coolness της Europop να πάρει το πάνω χέρι (Somebody New). Η διάθεση και τα ηχοτοπία του Θοδωρή Φοινίδη είναι αρκούντως κεντημένα και η ενορχηστρωτική άποψή του είναι σχεδόν πλήρης και κοντά σε αυτό που θα επιθυμούσε οποιαδήποτε τραγουδίστρια για να νιώσει βολικά.

Οι Marva Von Theo, βολοδέρνουν σε νεορομαντικά, θλιμμένα trio hop και electro τοπία, αποφεύγοντας τις περιττές, ψυχαναγκαστικές συγκινήσεις – κρατάνε μόνο τις ατόφιες. Η αίσθηση του ήχου είναι τραγανή και γεμάτη εύγευστα τρικ στον ήχο. Ειδικά σε τραγούδια όπως το Reaching The Stars που μοιάζουν με μελωδικά σύννεφα που σε μουδιάζουν και σε ρίχνουν σε ένα περιπετειώδες κηνήγι μέσα σε έναν κήπο απολαύσεων. Το album στο σύνολό του απέχει από το να ακουστεί σπουδαίο. Απέχει όμως πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε έννοια μετριότητας. Οι ίδιοι οι Marva Von Theo διαθέτουν άλλωστε υψηλή αίσθηση επαγγελματικής ευθύνης απέναντι στο ακροατήριό τους, το οποίο μάλλον θα εκτιμήσει την τεχνοκρατική υπεροχή τους. Ακόμα και αν ο κορμός των τραγουδιών ήθελε ένα σχετικό συμμάζεμα ώστε να θυμάται καλύτερα τα τραγούδια ο ακροατής στις πρώτες ακροάσεις και να τα ξεχωρίσει από μνήμης, το αποτέλεσμα τους δικαιώνει γιατί μας κάνει να συμμετέχουμε ισότιμα σε μια πολιτισμένη, συναισθηματική, αστική pop από την οποία φτιάχνονται τα όνειρα μέσα σε άλλα όνειρα.

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s