Album of the Week #27

Monica

Secret In The Dark

Monika - Secret in the Dark

Θέλει αρετή και τόλμη η ανατροπή. Η Μόνικα το ξέρει καλά και (προς τιμήν της) αρνείται να φάει από έτοιμα επιχειρώντας μια ευπρόσδεκτη στροφή. Αφυπνίζεται από τον λυρικό λήθαργο αποδίδοντας πειστικά την ένωση του funk και της folk στον πυρήνα των ηχογραφήσεων, παίρνοντας το ρίσκο της πιθανής αντιλειτουργικότητας τέτοιων πρωτοβουλιών.

Το τρίτο της ολοκληρωμένο album είναι ένα ρομαντικό υβρίδιο εσωστρεφούς pop και ανοιχτόκαρδης arty disco το οποίο εκπέμπει θετικές δονήσεις προς κάθε πιθανή κατεύθυνση, κάθε ρυθμικό χώρο. Τέτοιες ζυμώσεις και ηχητικά υβρίδια διευκολύνουν τον πορεία προς το βαθύτερο «εγώ» του καλλιτέχνη. Αυτό θέλω να πιστεύω ότι ήταν και το κίνητρο του Secret In The Dark, στο οποίο έχουμε δώδεκα συνθετικά pop μπουμπούκια, άλλα ανθισμένα και άλλα όχι. Η Μόνικα χάρη στον εκλεκτισμό της, κατευθύνει ως στυλίστρια το εστέτ στουντιακό σύνολο και κατευθύνεται από τον παραγωγό Homer Steinweiss, έχοντας την πρέπουσα εξυπνάδα να θέλει να ξεφύγει απ’ το έντεχνο περίβλημά της και τον λυγμόλαλο αυτοσκοπό, βρίσκοντας πάτημα στις εφαρμογές του standard funk.

Έχει λοιπόν εδώ την ευκαιρία να τραγουδήσει πάνω σε groovy ρυθμούς από τις φυσικές κληρονομιές του 70 και του 80, μετουσιώνοντας το κοινότυπο, το εύκολο, σε όμορφες, ελκυστικές μουσικές δομές με αλάνθαστη καταναλωτική απήχηση στο ακροατήριο που απευθύνεται. Αυτό το ως επί το πλείστον νεαρό απολιτίκ ακροατήριο που έχει γαλουχηθεί πρώτα να συναισθάνεται τα μουσικά δρώμενα που το περιβάλλουν και μετά να ακούει σε βάθος. Αυτό το τολμηρό «ξεπόρτισμα» της τραγουδοποιού μας φέρνει ως αποτέλεσμα, μια ντουζίνα καλοσιδερωμένες συνθέσεις, ναι μεν χωρίς τσάκιση αλλά χωρίς την αίσθηση του «φορεμένου». Η Μόνικα με το χαρακτηριστικό μπλαζέ, «δουλεμένο» ερμηνευτικό ύφος της, χρησιμοποιεί με την πρέπουσα εξυπνάδα την πάνοπλη παραγωγή για να ισορροπήσει τη δική της ναρκισσιστική ηδηπάθεια και τη φθινοπωρινή μελαγχολία που κατέχει, με την θαυμάσια σχεδιασμένη και συμμετρική pop, πάντα στο κυνήγι της μελωδίας.

Το σίγουρο είναι πως με κομμάτια σαν το ομώνυμο Secret In The Dark δημιουργεί το ιδανικό αστικό σάουντρακ που μπορεί να αγγίξει (αλλά όχι να συγκλονίσει) έναν θετικό ακροατή, όχι απαραίτητα πολιτικά ενήμερο αλλά αισθητικά ακέραιο, που πάντα διαισθάνονταν ότι κλείνει προς τη ηδονική εποχή των 70’s αλλά δεν έβρισκε το εγχώριο κίνητρο να αναμειχθεί με αυτούς τους απόηχους. Το album συλλαμβάνει ως αποσταγματική μηχανή τα πιο εύγευστα ιζήματα της art pop παράδοσης και συνοδεύεται ολόκληρο με παιχνιδιάρικα handclaps, καθώς βολοδέρνει στο synth pop συντακτικό του 80, ειδικά σε κομμάτια όπως το “One More” και το “Stripping”. Τελικά η Μόνικα αποδεικνύει (αισθητικά) ότι δεν έχει μολυνθεί από την τρέχουσα χιπστεροπόζα και (μουσικά) ότι οι τετραγωνισμένοι ήχοι μπορούν να είναι μεγαλόπρεπα ανθρώπινοι, σε κομμάτια όπως στο απίστευτα ανοιχτόκαρδο Shake Your Hands. Απολαμβάνει τους νόστιμους μουσικούς καρπούς που ανακάλυψε και νιώθει μια καθαρτική τάση να αγκαλιάσει αξίες που η παράδοση της pop προσφέρει, χωρίς το comfort zone του λυρικού ύφους.

Δοκιμάζει να σκιρτάρει με τους λαρυγγικούς της πειραματισμούς αντιμέτωπη με ρυθμικές μελωδίες, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να ανήκει ούτε στις μπρούτες και αγενείς φεμινίστριες του funk ούτε στις παθητικές ντίβες της ερωτικής pop disco. Σαν αποτέλεσμα, η ευαισθησία της, αναμφίβολα βαθιά και δικαιωμένη στο παρελθόν, βγαίνει στην επιφάνεια μόνο στην αλέγκρο ανεμελιά του Take Me With You και τον χίπικο οπτιμισμό του Give Us Wings. Βέβαια, όσα δεν διαθέτει σε ερμηνευτική στόφα και αιχμή, τα αναπληρώνει σε επαρκή εκφραστικότητα και γνώση. Όμως αυτή η επάρκεια έχει να κάνει με τις δουλεμένες μουσικές φόρμες και όχι με την προσωπικότητα. Λίγο το κακό. Το πείραμα της ταλαντούχας τραγουδοποιού θα ξενίσει μόνο κάποιους κάλπικους εκσυγχρονιστές και όσους ευαγγελίζονται τις έντεχνες playlist των ραδιοφώνων της πόλης. Οι υπόλοιποι επιλέγουμε να εκπλαγούμε ευχάριστα από τέτοιες αλλαγές ύφους. Αυτές που αρεσκόμαστε να γκρινιάζουμε ότι δεν συμβαίνουν.

Από το Avopolis.gr

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.