Album of the Week #7

Sharon Jones & the Dap-Kings

Give the People What They Want

download

Δώστε στο λαό αυτό που θέλει. Ένας τίτλος που διαβάζεται σαν σοσιαλιστικό μανιφέστο αλλά ταυτόχρονα και σαν ευαγγέλιο του marketing. Το ίδιο συμβαίνει και με το περιεχόμενο του νέου, 5ου στον αριθμό, album της Sharon Jones παρέα με τους Dap-Kings. Ακούγεται σαν ένα εμπνευσμένο μπουκέτο τραγουδιών που με πλήρως απογειωμένη διάθεσή αναβιώνει χαρμόσυνα τα μοτίβα της κλασικής soul, αλλά ταυτόχρονα και σαν την αποθέωση της μελωδικής προβλεψιμότητας με ξεκούδουνες λύσεις εντυπωσιασμού, κλεμμένες από το ευρύτερο vintage συντακτικό.

Δεν υποφέρει από εξώφθαλμα προβλήματα το «Give the People What They Want», ο επισκέπτης θα καλωσορισθεί με δέκα ρεφρενάτα τραγούδια -δεν πετάς κανένα- θα ψυχαγωγηθεί με τη “κυριακάτικη” ευδαιμονία της φωτεινής πλευράς της Νότιας soul, και θα χτυπάει ρυθμικά τα δάχτυλα αφού παρασυρθεί εύκολα στον deep funk πυρήνα ενός album που είναι έτοιμο να γίνει τσίχλα στα ηχεία των κεντρικών μπαρ, αυτών που τραβάνε το adult κοινό και που ευαγγελίζονται την flirticious χαριτωμενιά, συνοδευομένη με ποικιλίες  κρασιών και ακριβά ορεκτικά  και περιμένει να αγαπηθεί από τους σκαπανείς του ρετρό. Όμως τα ζητήματα προκύπτουν αφού ξύσεις την φρεσκοβαμμένη (σε χρώμα φθαρμένου ξύλου) επιφάνεια και φανεί η βιαστική κακοτεχνία και τα μπαλώματα, καθότι η Sharon Jones μπορεί να διαθέτει καθαρότητα και μάχιμο νατουραλισμό στη φωνή της, να κουνάει περήφανα τη σημαία των Supremes, εμπνέοντας το sling-along και να διαθέτει εξαιρετικά στιλάτο και πολιτισμένο στυλ, όμως δεν φαίνεται να μην έχει τη διάθεση να αναπτύξει διαδραστική σχέση με όσα συμβαίνουν στη μουσική σήμερα και να επιβληθεί ως αξιόλογος φορέας της soul παράδοσης.

Ίσως η Jones και η μπάντα της να μη νιώθουν ως επιτακτική την ανάγκη να ακούγονται σαν αποκύημα της εποχής τους και δεν είναι έγκλημα αυτό. Όμως βάζουν σαν προτεραιότητα την ευκολία της οικειότητας του groove του R’n’B των 60’s που εντυπώνονται εύκολα στον ακροατή, και μάλιστα χωρίς καμία συναισθηματική ραγάδα, αδυνατώντας έτσι να ταυτιστούν με οποιαδήποτε ρεαλιστική κατάσταση και στοχεύοντας σχεδόν αποκλειστικά στα άνετα living room. Παρά τη δισκογραφική παραγωγικότητα και την ευήλια αίσθηση από ελαφρά πνευστά και πολύχρωμα μοτίβα, το σχήμα της Sharon Jones και των Dap-Kings αν έβγαινε πριν 50 χρόνια ίσως να γινόταν δεκτό με επαίνους. Σήμερα σε κάνουν να νιώθεις ότι τα τραγούδια γράφτηκαν «συνειδητά» και όχι με εκείνο το αυθόρμητο λάκτισμα που παρήγαγε την εκστατική soul του παρελθόντος. Ας μην υποτιμάμε όμως το feelgood συναίσθημα που μπορεί και επικοινωνεί στο ρελαντί ένα ολοστρόγγυλο album, ακόμα και στο ληθαργικό παρόν που ζει από τα έτοιμα.

Δημοσιεύθηκε στο Avopolis

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Music. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s