“Μια μέρα θα σου πάρω τηλεόραση για να βλέπεις σ’αυτήν ιστορίες με δράκους” Never-changing stories (#2)

Φόρεσε κραγιόν για να χρωματίσει το γέλιο της και βγήκε στην αγoρά.

Τα εκκωφαντικά γλυκόλογα της προκαλούσαν ζαλάδα.

Περπατούσε αργά, σαν να συμμετείχε σε κάποιον αέναο χορό του Ησαΐα.

Δοκίμασε κάποια ρομαντικά ποιήματα αλλά τη στένευαν.

Της άρεσαν κάτι πίνακες ζωγραφικής, αλλά δεν είχαν στο χρώμα της.

Έψαξε για τραγούδια αλλά δεν έβγαιναν και σε πραγματικότητα.

Ούτε που τον είδε όταν ξαφνικά σκόνταψε πάνω στα μάτια της.

Εκείνος έπεσε τόσο άτσαλα στο σώμα της, που κόντεψε να ζήσει.

Πήγε να τραβήξει τις παχιές κουρτίνες που έκρυβαν το πρόσωπό της.

Έψαχνε μια χαραμάδα για να ρίξει από μέσα το φως του.

Η λάμπα φθορίου όμως την τύφλωνε και της θύμιζε νοσοκομείο.

“Σιγά μη με νοσηλέψεις με δανεικό φως από άρρωστους έρωτες”, είπε.

Πάντα προτιμούσε το “μ’αγαπάς” να το ακούει σε προστακτική.

.

.

Ο τίτλος του post είναι δανεικός από ένα κορίτσι που μου είπε αιφνιδιαστικά την πιο παράξενη και ανεξήγητη ατάκα που έχω ακούσει.

Ακόμα να μου εξηγήσει τι εννοούσε.

About InfluencesOnly

a television version of a person with a broken heart
This entry was posted in Never-changing stories. Bookmark the permalink.

3 Responses to “Μια μέρα θα σου πάρω τηλεόραση για να βλέπεις σ’αυτήν ιστορίες με δράκους” Never-changing stories (#2)

  1. Moody says:

    Έγραψες φίλε!

  2. Faye says:

    ok dakrisa
    :(((((

  3. υπερβάλλετε θαρρώ
    και οι δυο σας…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.